X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
فرق نمی کنه که گودال آب کوچکی باشی یا دریا٫ زلال که باشی آسمان در تو پیداست.

کاش نمی دیدم ترا ...

چهارشنبه 31 تیر‌ماه سال 1388 ساعت 11:02 ب.ظ

کاش ای تنها امید زندگانی   

می توانستم فراموشت کنم  

 

                                             یا شبی چون آتش سوزان دل  

                                              در لهیب سینه خاموشت کنم  

کاش چون خواب گران از دیده ام 

نیمه شب یاد رویت می گریخت  

 

                                           مرغ دل افسرده حال وبسته پر 

                                             از دیار  آرزویت  می گریخت  

کاش از باغ خوش رویای تو  

دفتر اندیشه ام پر می گرفت  

 

                                           فارغ  از اندیشه  هجران  و وصل  

                                           زندگی بی عشقت از سر می گرفت  

کاش احساس نیاز دیدنت  

از وجودم چون وجودت دور بود  

 

                                       در درونم آتش نمی زد آن نگاه  

                               کاش آن شب چشمهایم کور بود  

  

کاش آن شب در گلستان خیال  

ای گل وحشی نمی چیدم ترا  

 

                                          تا بسوزم در خزان آرزو  

                                         کاشکی هرگز نمی دیدم تراااااااااا 

 

بعد نوشت :با تشکر از همه دوستان خوب که ما را به ادامه  نوشتن در این وب تشویق کردندو نظر دادند البته بعضی خواسته بودند که ما خاطراتمان را بنویسیم که البته مادر یک وبلاگ دیگر این کار  را انجام دادیم وروال این وبلاگ را بهم نزدیم که تو لینک ها به اسم دوران خوش  می توانید پیداش کنید .