X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
فرق نمی کنه که گودال آب کوچکی باشی یا دریا٫ زلال که باشی آسمان در تو پیداست.

ساحل

جمعه 30 مرداد‌ماه سال 1388 ساعت 12:04 ق.ظ

 

پس از سفرهای بسیار وعبور از فراز وفرود امواج این دریای طوفان خیز برآنم  

 

که در کنار تو لنگر افکنم  

              بادبان برچینم 

                  پارو  وانهم   

             سکان رها کنم  

 

 

                                 به خلوت لنگر گاهت در آیم  

                                         ودر کنارت پهلو بگیرم

  

                                                                      

                                                                         آغوشت را باز یابم  

                                                                        واستواری امن زمین را زیر پای خویش. 

 

پ.ن.آقای همسر چند روزقبل در یک میز گرد خانوادگی پیشنهادی کردن که ما چند روزاست داریم بهش فکر می کنیم . 

پیشنهاد این بود :که دوستان نتی خود را دعوت کنیم (در حد یک تخیل )وما کلی با آقای همسر در موردش رویا پردازی کردیم . 

اما یک سوال در ذهن ما باقی ماند اگه ما شما دوستان را دعو ت کنیم  آیا کسی قبول میکنه بیاد؟

آیا به نظر شما همینجوری نا شناس ومبهم بمونیم بهتره یا اینکه بیشتر با هم آشنا بشیم ؟ 

آیا اگه همدیگه رو از نزدیک ببینیم بازم با هم مثل الان هستیم یا نه نظرمون در مورد همدیگه تغییر می کنه (مثلا چقدر خودشو گرفته بود عمرا دیگه برم تو وبش )   

اما به نظر من بد فکری نیست میتونیم به همه شهرها سر بزنیم ودر هر شهر دوستی داشته باشیم اما شاید هم فکر خوبی نباشه  نمی دونم شما چی فکر میکنید؟