X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
فرق نمی کنه که گودال آب کوچکی باشی یا دریا٫ زلال که باشی آسمان در تو پیداست.

یلدا

دوشنبه 30 آذر‌ماه سال 1388 ساعت 12:54 ق.ظ

یلدا یعنی یادمان باشد که زندگی آنقدر کوتاه است که یک دقیقه بیشتر با هم بودن را باید جشن گرفت

یلدایتان  مبارک. 

یلدا نام‌ فرشته‌ای‌ است، بالا بلند. با تن‌پوشی‌ از شب‌ و دامنی‌ از ستاره. یلدا نرم‌نرمک‌ با مهر آمده‌ بود. با اولین‌ شب‌ زمستان آمده و هر شب‌ ردای‌ سیاهش‌ را قدری‌ بیشتر بر سر آسمان‌ می‌کشد تا آدم‌ها زیر گنبد کبود آرام‌تر بخوابند. یلدا هر شب‌ بر بام‌ آسمان‌ و در حیاط‌ خلوت‌ خدا راه‌ می‌رفت‌ و لابه‌لای‌ خواب‌های‌ زمین‌ لالایی‌اش‌ را زمزمه‌ می‌کرد. گیسوانش‌ در باد می‌وزید و شب‌ به‌ بوی‌ او آغشته‌ می‌شد.
یلدا شبی‌ از خدا پاره‌ای‌ آتش‌ قرض‌ گرفت. آتش‌ که‌ می‌دانی، همان‌ عشق‌ است. یلدا آتش‌ را در دلش‌ پنهان‌ کرد تا شیطان‌ آن‌ را ندزدد. آتش‌ در وجود یلدا بارور شد.
فرشته‌ها به‌ هم‌ گفتند: «یلدا آبستن‌ است. آبستن‌ خورشید. و هر شب‌ قطره‌قطره‌ خونش‌ را به‌ خورشید می‌بخشد و شبی‌ که‌ آخرین‌ قطره‌ را ببخشد، دیگر زنده‌ نخواهد ماند.»
فرشته‌ها گفتند: فردا که‌ خورشید به‌ دنیا بیاید، یلدا خواهد مُرد.
یلدا همیشه‌ همین‌ کار را می‌کند؛ می‌میرد و به‌ دنیا می‌آورد. یلدا آفرینش‌ را تکرار می‌کند.
راستی، فردا که‌ خورشید را دیدی، به‌ یاد بیاور که‌ او دختر یلداست‌ و یلدا نام‌ همان‌ فرشته‌ای‌ است‌ که‌ روزی‌ از خدا پاره‌ای‌ آتش‌ قرض‌ گرفت.
 

(منبع سایت ایرانیان فنلاند)

پ ن:میخواستم این پست را اختصاص بدم به پسرم اما به خاطر شب یلدا این کارو نکردم و حالا تو پینوشت می نویسم . 

عماد تازگی ها به شدت علاقمند شده که کامنت بذاره اسم و سلام را تایپ میکنه و بعدش قاطی پاطی تایپ می کنه هر وقت من یا باباش اینجا باشیم یعنی تو نت مدام میاد و میگه یک وبلاگ باز کن من می خوام نظر بذارم و اینطوریه که گاهی تو وبلاگ من و یا سایر دوستان نظراتش مشاهده می شود .حالا اگه گاهی تو وبلاگاتون نظر عماد را مشاهده کردین تعجب نکنین . نمی دونم سرنوشت این بچه دیگه چی بشه ما که بابا و مامانمون اصلا با کامپیوتر سرو کاری نداشتن حال و روزمان این است وای به حال عماد . 

حالا یه خاطره :منو عماد در حال نقاشی کردن ..عماد به یاد بچگیهاش که دست یا پاشو میذاشت روی کاغذ و من کپیش می کردم دست و پاش میذاره روی دفتر و من دور دست و پاش خط می کشم . 

من:عماد دستاتو بیشتر دوست داری یا پاهاتو ...یا چشماتو ..گوشاتو ...؟ 

عماد :هیچکدوم .                                     من :چرا ؟یعنی خودتو دوست نداری ؟ 

عماد :نه .                                                        من :چرا خودتو دوست نداری ؟ 

عماد :آخه من که خودمو نمی شناسم ...                من :پس کیو دوست داری ؟ 

عماد :تو رو ...                                                      من:مگه منو میشناسی ؟ 

عماد :آره .تو مامان مهربونمی (آیکون ذوق زدگی )